ความเอ๋ย ความสุข

ใครบ้างที่ไม่เคยมีความสุข ชีวิตมีแต่ความทุกข์…..

ใครบ้างที่ไม่เคยมีความทุกข์ ชีวิตมีแต่ความสุข……

ทุก ๆ คนย่อมมีความสุขและทุกข์ปะปนกันไป

สุขจากรัก ทุกข์จากไม่รัก…..
สุขจากได้ ทุกข์จากไม่ได้….
สุขจากมี ทุกข์จากไม่มี…..
สุขจากทำหรือธรรม ทุกข์จากไม่ทำหรือไม่ธรรม

แล้วอะไรล่ะเป็นความสุขที่แท้จริง บางคนบอกว่าสุขที่ได้จากทำไง แท้จริงอย่างแน่นอน
แต่บางคนบอกว่า “ไม่ใช่” สุขที่ได้จากธรรมต่างหากเป็นความสุขที่แท้จริง และจีรังด้วย

แล้วคุณล่ะ อะไรคือความสุขที่แท้จริงและจีรังของคุณ

มีตัวอย่าง มีหญิงผู้หนึ่งรักชายผู้หนึ่ง เธอตระหนักอยู่เสมอว่า ความสุขที่เธอกำลังสัมผัสอยู่นี้ไม่มีความจีรัง และแท้จริง
วันนึงเธออาจจะจำเป็นต้องลาจากผู้ชายคนนี้ไป แต่เธอก็ยังยืนยังที่จะมีความสุขแบบนี้ต่อไป

ไม่เฉพาะแต่หญิงผู้นี้แต่ยังมีอีกหลายคนทั้งหญิงและชาย บางคนเลือกที่จะมีเงินเยอะ ๆ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าซื้อความสุขที่แท้จริงไม่ได้
บางคนเลือกที่จะมีธรรม เพื่อแสวงหาความสุขที่แท้จริง แต่มักจะเป็นปลายทางเสมอ ถ้าไม่เจ็บปวดจากความทุกข์มามากมาย
ก็ไม่มีนักหรอกที่จะหันมาหาธรรม

มนุษย์เรานี่ก็แปลกหลาย ๆ อย่างเรารู้ว่าอะไรคือแท้ อะไรคือเทียม
หลายคนเลือกที่จะใช้ของเทียม เพราะมันถูก อยู่กะเราไม่นานหรอก
เลือกที่จะมีความสุขจากการได้รัก มากกว่าสุขที่ได้จากธรรม

เพราะว่ารักแล้วหัวใจเต้นแรง รักแล้วเลือดสูบฉีด
รักแล้วตื่นเต้น รักแล้ว…..

แต่ธรรมแล้วจิตสงบ ธรรมแล้วนิ่ง
ธรรมแล้วผ่อนคลาย ธรรมแล้ว…..

เฮ้อ….ทำไมคนเราเลือกที่จะมีความสุขชั่วคราว หวือหวามากกว่าที่จะเป็นสุขอย่างยาวนาน และนิรันดร์