ครั้งนี้……เขียนเพื่อเธอ

อืม…ทำใจอยู่นานมากเลยถึงทำใจได้ร้องไห้ตลอดเลย
นานแล้วที่เราไม่ได้ทำอะไรให้เลยนะ ขอโทษด้วยแล้วกัน

จำได้ว่าเราเคยร้องไห้ให้เธอสองครั้งแล้ว ครั้งแรกก็ตอนที่เราต้องจากกันตอนจบ ม.ปลาย
และตอนนี้ตอนที่เธอต้องจากเราไปมีครอบครัว
และเราก็คิดไว้แล้วแหละว่าครั้งต่อไปคงเป็นตอนเธอตาย(ล้อเล่น)

เราเคยคิดนะว่าเธอก็ไม่ได้สำคัญอะไรกับเรานักหรอก
จากกันไปเดี๋ยวก็ลืมกันไปเอง แต่เปล่าเลย ถึงแม้ชีวิตเราจะมีเพื่อนดี ๆ ผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย

แต่เชื่อไหม เค้าเหล่านั้น
ไม่สามารถมาแทนที่เธอได้เลย เรามารู้สึกตัวอีกที
ก็ตอนที่เราจะต้องจากกัน จากกันอย่างที่ไม่มีวันรู้ได้เลยว่า เมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก

อืม…ทำให้เรารู้ตัวว่ารักที่เราเคยมีให้เธอ ณ ตอนนั้นจนถึงตอนนี้
ไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย
มีเพียงแต่ความผูกพันระหว่างเราที่มันจากไป
เพียงเพราะเราไม่หมั่นเติมเต็มมัน

แต่เราก็ยังมีเพื่อนดี ๆ คนนี้ อยู่เคียงข้างเรา
แม้เราจะไม่เห็นค่ามันเลยก็ตาม

เพื่อนจ๋า เราขอโทษนะสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำให้เธอเสียใจ
ถึงตอนนี้เราจะสำนึกผิดก็จะดูว่ามันจะสายไปแล้ว

จำวันดี ๆ ของเราได้มั้ย วันที่เราได้ไปยืนอยู่บนเวทีพร้อม ๆ กัน ตอนที่แสดงละคร
วันที่เราซ้อมละคร แล้วมีเสียงหัวเราะของเธอ

วันทีเราจะต้องออกจากบ้านวันเสาร์ อาทิตย์ เพื่อมาทำงานที่โรงเรียน
วันที่เราไปทัศนศึกษาด้วยกัน

วันที่เราทานข้าวกลางวันพร้อม ๆ กัน
หลังจากทานข้าวแล้ว เราไปกินขนมหวานกันหลังโรงอาหาร

วันที่เราต้องมาร้องเพลงภาษาอังกฤษกับเธอ ทั้งที่เราไม่อยากร้องเท่าไหร่
วันที่เราอยู่ ๆ ก็กลายเป็นตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องที่เธอชอบ ชื่อว่า รัน

วันที่เราต้องคุยกับฝน คุยกับหน้าต่าง เพราะเธอทำข้อสอบไม่ได้

วันที่เราต้องทะเลาะกันเพียงเพราะเรามัวแต่เล่นไม่ยอมซ้อมละคร
แต่เธอก็เซอร์ไพร์วันเกิดเราด้วย เค้กวุ้นมะพร้าวก้อนโตที่เธอลงมือทำเป็นครั้งแรก
มาพร้อมกับเทียนไขสีเหลืองแท่งเบ้อเร่อ อิอิ
แต่เราก็ชอบนะ

วันที่พวกเราแอบไปดูคู่เหมือนของเธอ (ชอบเด็กอ่ะดิ)
หรือแม้แต่วันที่เรามาอยู่กรุงเทพ เราก็ยังตามไปนอนกะเธอที่สมุทรปราการ(เพราะน้าเมา)

ความทรงจำเหล่านี้เรายังจดจำ และจะจำมันตลอดไป
นับจากวันที่เธอต้องออกเดินทาง เราคงไม่ได้เจอกันอีก

เสียใจจังเลย เศร้าด้วย คนเราถ้าไม่ลองเสียมันไปก็ไม่รู้หรอกว่ามันมีค่ามากแค่ไหน
เราเองก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอกับเธออีกเมื่อไหร่ แต่ก็ขอให้เธอมีความสุขกับสิ่งที่เธอเลือก

เราเองก็เป็นห่วงเพื่อนคนนี้ในทุกย่างก้าว
แม้เราจะไม่ได้แสดงออกว่ารู้สึกอย่างไรมากนัก แต่ก็ขอให้รู้เอาไว้เถอะว่า

ในใจเพื่อนคนนี้ไม่เคยทิ้งเธอ ยังอยู่ในความทรงจำ
วันของเราที่ผ่านมา เป็นความสุขและรอยยิ้มของเราทั้งนั้น

ถ้ายังมีกันอยู่ ก็อย่าลืมคิดถึงเพื่อนคนนี้บ้างนะ

0 Responses to “ครั้งนี้……เขียนเพื่อเธอ”



  1. ให้ความเห็น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s




มีนาคม 2007
อา พฤ
« ก.พ.   พ.ค. »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

หน้า

RSS twitter.com/anneeja

  • มีความผิดพลาดเกิดขึ้น feed อาจใช้งานไม่ได้ชั่วคราว ลองใหม่อีกครั้งภายหลัง

Blog Stats

  • 26,716 hits

%d bloggers like this: